/
Kantado
El Vikipedio
Kantado estas la ago de fari muzikajn sonojn kun la voĉo, ofte kontrastigate kun parolado. Aero elspiris kun la diafragmo kiel kun ordinara spirado, kaj la tono estas ŝanĝata per la voĉkordoj. Se la lipoj estas fermita, ĝi estas nomata zumado. Verko de muziko tiu estas kantata estas nomata kanto; iu kiu kantas estas nomata kantisto aŭ kantanto.
Multe da kantado bezonas formado de la voĉo por fari vortojn. Tamen specoj de voĉinstrumenta muziko ekzistas kiu uzas apertajn sonojn aŭ sensencajn silabojn, kiel skatkantado aŭ jodlado. Solfeĝo estas sistemo kiu ĉiu tono en gamo estas ricevita unu-silaban tononomon, kaj estas la bazo de la planlingvo Solresol.
Kantado ofte estas farata en grupo, kiel ĥoro, kaj eblas akompane al muzikaj instrumentoj, plena orkestro, aŭ bando. Kantado sen muzika akompano estas ofte nomata "akapela muziko".
[redakti] Vidu ankaŭ
[redakti] Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri kantado en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[1]:
 |
« De kantado senpaga doloras la gorĝo. »
|
|
« Ofte kantas la buŝo, kiam ploras la koro. »
|
|
« Karakteron al kanto donas la tono. »
|
